URS16A Urineanalyse Reagens Teststrips

Beoogd gebruik:

Gebruikt voor kwalitatieve of semi-kwantitatieve detectie van Leukocyten, nitriet, bilirubine, eiwit, pH, bloed, soortelijk gewicht, ketonen, urobilinogeen, glucose, magnesium en chloride in urine van honden, katten, konijnen, paarden, koeien, schapen, varkens, ratten en andere dieren.

Voorzorgsmaatregelen:

1. Lees de handleiding aandachtig door voordat u het product gebruikt.

2. Bewaar op een droge, koele plaats en uit de buurt van direct zonlicht.

3. Gebruik de teststrips direct na opening.

4. Sluit de fles goed af nadat u de strips hebt verwijderd.

5. Verwijder het droogmiddel niet. Raak de pads niet aan.

6. Uitsluitend voor eenmalig gebruik.

7. Lees het resultaat af bij goed licht.

8. Blootstelling aan vluchtige stoffen (zuren, basen, organische oplosmiddelen, steenkool, enz.) of het gebruik van petroleum- of kolenkachels in de testomgeving kan de nauwkeurigheid van de resultaten beïnvloeden.

9. Als er twijfels zijn over de testresultaten en deze niet overeenkomen met de verwachte resultaten, controleer dan of de urineteststrips hun geldigheidsperiode hebben overschreden en gebruik een kwaliteitscontroleoplossing voor de test.

10. Raadpleeg de laboratoriumprocedures voor de omgang met biologisch gevaarlijke materialen voor de verwerking van gebruikte urineteststrips.

Voorbeeldvereisten:

1. Verzamel verse urine in een schone en droge container, centrifugeer niet en voeg geen conserveermiddelen toe.

2. Meng de urine goed voordat u de test uitvoert.

3. Urine moet binnen 2 uur na afname bij 22-28 °C worden getest, anders worden de testresultaten beïnvloed. 4. Als het monster niet binnen 2 uur na afname kan worden getest, kan het worden gekoeld en bewaard bij een temperatuur van 2-8 °C. Glucose, leukocyten, bloed en creatinine kunnen langer dan 6 uur gekoeld en bewaard worden bij een temperatuur van 2-8 °C, wat kan leiden tot onnauwkeurige testresultaten. Ketonen en ascorbinezuur zijn twee stoffen die langer dan 4 uur gekoeld bewaard kunnen worden bij een temperatuur van 2-8 °C, waardoor de testresultaten onnauwkeurig kunnen zijn. Urobilinogeen en bilirubine kunnen onnauwkeurige metingen geven wanneer ze langer dan 2 uur gekoeld bewaard worden bij een temperatuur van 2-8 °C.

Testprincipe: 

1.LeukocytenDe leukocytenesterasemethode wordt gebruikt. Het cytoplasma van neutrofielen bevat een specifieke esterase. Dit enzym kan inwerken op het reagensblok van indolazijnzuurester, waardoor indoolfenol ontstaat. Dit indoolfenol reageert vervolgens met de kleurvormende stoffen tot een paarse condensatie. De intensiteit van de kleur is evenredig met het aantal cellen.

2.NitrietDe reactie is afhankelijk van de reductie van nitraat tot nitriet door gramnegatieve bacteriën in de urine. Nitriet kan rode verbindingen vormen met N,N-diethyl-p-fenyleendiaminehydrochloride.

3.UrobilinogeenVolgens het principe van de azo-bindingsmethode wordt urobilinogeen gekoppeld aan vast blauw B-zout onder sterk zure omstandigheden om cochenillepigment te vormen.

4.EiwitGebaseerd op het principe van de kleurstofgebonden eiwitfoutmethode. Eiwitten binden zich aan de kleurstof en vormen een complex dat een kleurverandering veroorzaakt. Vooral albumine is gevoeliger voor de reactie dan globuline, hemoglobine, benzoëzuur en mucine.

5.pH: Zuur-base-indicatormethode, waarbij de pH-waarde in het bereik van 5,0 tot 8,5 wordt bepaald met behulp van een pH-indicator.

6.BloedDe peroxidasemethode wordt gebruikt. Hemoglobine bevat heemgroepen met peroxidase-achtige activiteit, die tetramethylbenzidine, een kleurstofbron in het teststripreagensblok, kunnen dehydrogeneren tot gekleurde verbindingen. De kleurintensiteit is evenredig met het aantal rode bloedcellen.

7.Soortelijk gewichtBij deze methode wordt gebruikgemaakt van de polyelektrolytenmethode, die gebaseerd is op het principe van ionenuitwisseling tussen elektrolyten en polyelektrolyten in urine. In aanwezigheid van kationen komen de waterstofionen van de polyelektrolyten vrij door de uitwisseling, wat een kleurverandering veroorzaakt in de broomthymolblauwe indicator. De kleur verandert van blauw via blauwgroen naar uiteindelijk geel.

8.AscorbinezuurEr wordt gebruikgemaakt van een reductiemethode. Vitamine C heeft een l,2-en-diol-reducerende groep, die de geoxideerde roze 2,6-dichloorindofenolkleurstof kan reduceren tot kleurloos 2,6-dichloordi-p-fenolamine onder zure omstandigheden.

9.KetonDe natriumnitrosoferricvanide-methode wordt gebruikt. Het reagensblok bevat hoofdzakelijk natriumnitrosoferricvanide, dat onder alkalische omstandigheden met acetoazijnzuur in urine kan reageren en een paarsrode verbinding kan produceren.

10.BilirubineVolgens het principe van de azo-koppelingsmethode reageert 2,4-dichlooraniline in een sterk zuur milieu specifiek met bilirubine en produceert verschillende kleuren die overeenkomen met de concentratie bilirubine.

11.GlucoseDe glucoseoxidasemethode wordt gebruikt. Glucoseoxidase in het reagensblok reageert met glucose in de urine en vormt daarbij glucuronzuur en waterstofperoxide. Onder katalyse van peroxidase wordt de kleurstof geoxideerd, waardoor gekleurde verbindingen ontstaan.

12.MicroalbumineVolgens het principe van de kleurstofgebonden eiwitfoutmethode bindt microalbumine zich aan de kleurstof en vormt een complex dat een kleurverandering veroorzaakt en gevoelig is voor albumine.

13.CreatinineCreatinine en 3,5-dinitrobenzoëzuur vormen een complex; de kleurverandering van de reactie varieert van geel tot groen, en de kleurverandering is evenredig met de

hoeveelheid creatinine.

14.CalciumFtaleïnecomplexon is gebaseerd op de complexering van calciumionen met o-cresolftaleïne, wat een kleurreactie teweegbrengt. De kleurintensiteit is rechtstreeks evenredig met de concentratie calciumionen.

15.MagnesiumMagnesiumionen reageren met calciummagnesiumindicatoren en vormen een paars complex. De kleurdiepte is evenredig met het gehalte aan magnesiumionen. Voeg geschikte maskeermiddelen toe om interferentie van calciumionen te elimineren.

16.ChloridenChloriden vormen neerslag met zilvernitraat, en overtollig zilvernitraat reageert met chromaten tot rode verbindingen.

Beperkingen:

1. De resultaten van urineteststrips kunnen niet als enige diagnostische basis voor ziekten worden gebruikt.

2. Dit product kan alleen worden gebruikt voor het testen van urinemonsters en niet voor het testen van andere lichaamsvloeistofmonsters.

3. De detectielimiet is afhankelijk van verschillende factoren: variabiliteit in kleurherkenning, soortelijk gewicht, pH-waarde en veranderingen in de lichtomstandigheden tijdens visuele inspectie.

4. De testresultaten van dit product zijn semi-kwantitatief; de hoogste concentratie in elk afzonderlijk item die met dit product wordt gemeten, is waarschijnlijk hoger dan deze concentratie in het monster. Het wordt aanbevolen het monster vóór de test te verdunnen met zuiver water.

5. Door de variabiliteit van urinemonsters en meetresultaten bestaat er een zekere afwijking tussen de gedetecteerde waarden van de analyten en de werkelijke waarden.

Jilin Test Bio-Electron Co., Ltd.